Njohjet e reja dhe reagimet
Së fundmi, Kosova ka siguruar katër njohje të reja ndërkombëtare: Kenia, Sudani, Siria dhe Bahamet kanë pranuar pavarësinë e saj. Ky zhvillim është pritur pozitivisht nga shumica e spektrit politik dhe nga njohës të marrëdhënieve ndërkombëtare. Megjithatë, arritjet po shoqërohen me kritika ndaj Ministrisë së Punëve të Jashtme për mungesën e anëtarësimeve në organizata ndërkombëtare dhe, siç thuhet, për regres në raportet bilaterale me vendet aleate. Po ashtu, një pjesë e analistëve theksojnë se këto njohje nuk mund të llogariten si sukses i drejtpërdrejtë i diplomacisë së Kosovës, por si rezultat i dinamikave gjeopolitike globale. Ministria e Punëve të Jashtme dhe Diasporës nuk iu përgjigj kërkesës së KosovaPress për të komentuar angazhimet e saj.

Kritika nga opozita
Anëtari i kryesisë së PDK-së, Artan Behrami, e akuzon Qeverinë Kurti dhe drejtuesit institucionalë se e kanë “suspenduar” politikën e jashtme. Sipas tij, është ndërprerë fushata për njohje të reja dhe janë zbehur aspiratat për anëtarësim në organizata ndërkombëtare. Behrami pohon se MPJ-ja është boshatisur nga diplomatët me përvojë dhe se në vend të tyre misionet janë mbushur me militantë partiakë që i shërbejnë interesave të LVV-së, e jo interesit shtetëror. Ai shton se mbi tridhjetë diplomatë karriere janë larguar, ndonëse kanë pasur rezultate të prekshme.

Qëndrimet e LDK-së
Edhe Lidhja Demokratike e Kosovës shpreh pakënaqësi për mungesë të rezultateve konkrete. Anëtarja e kryesisë, Jehona Lushaku, thotë se mirëpriten njohjet e reja, por nuk është parë intensifikim i veprimeve diplomatike, si as anëtarësime në organizata ndërkombëtare. Ajo thekson se marrëdhëniet bilaterale kërkojnë seriozitet, shkëmbim të ambasadorëve dhe lobim të qëndrueshëm. Sipas saj, Kosova ka potencial të madh për të ndërtuar dhe mirëmbajtur miqësitë, por gjatë kësaj qeverisjeje është humbur pozicioni dhe janë zbehur aleancat, me pak nënshkrime marrëveshjesh bilaterale dhe pak koordinim për të përfituar nga rrethanat politike. Lushaku vlerëson se këto boshllëqe do të kenë kosto në vitet në vijim.

Vështrim akademik
Profesori i marrëdhënieve ndërkombëtare, Dritëro Arifi, e sheh politikën e jashtme si pasqyrim të politikës së brendshme. Ai argumenton se njohjet e fundit nuk duhen atribuuar drejtpërdrejt diplomacisë kosovare, por ndryshimeve gjeopolitike globale. Sipas Arifit, shteti i Kosovës ka merita, por roli i individëve është i kufizuar; nevojitet koherencë e gjatë pune dhe ndryshime të brendshme në vendet që pranojnë ta njohin. Ai sjell shembullin e Sirisë, ku njohja nuk erdhi nga lobimi i fuqishëm, por nga rrethanat e reja në atë vend dhe nga marrëdhëniet Siri–SHBA, si edhe nga përfshirja e Turqisë, Arabisë Saudite dhe faktorëve të tjerë rajonalë.

Proceset e anëtarësimit
Para këtyre katër njohjeve, njohja e fundit e rëndësishme për Kosovën erdhi nga Izraeli, në kuadër të Marrëveshjes së Uashingtonit midis Kosovës dhe Serbisë. Ndërkohë, Kosova ka kaluar dy faza drejt anëtarësimit në Këshillin e Evropës, por nuk u përfshi në agjendën e mbledhjes së ministrave të punëve të jashtme ku vendoset për anëtarësim. Po ashtu, aplikimi për marrjen e statusit të vendit kandidat në Bashkimin Evropian mbetet ende i pashqyrtuar.

Burimi: KosovaPress

Exit mobile version