Sala Bikini, dikur një nga klubet më të modës në Barcelonë, u bë legjendë në 2006 kur Ronaldinho u filmua të luante bongot gjatë një koncerti të grupit brazilian Samba Tri. Ai episod, i komentuar gjerësisht të nesërmen, do t’i sillte një fat të mirë edhe Hansi Flick-ut: perkusionisti i grupit, Maninho, u bë mik i afërt i Ronaldinhos — dhe djali i tij, Raphael Dias Belloli, njihet sot si Raphinha, numri 11 i Barcelonës.
Bikini ka pritur shpesh futbollistët blaugrana: festën private pas Champions League në 2006 me ekipin e Frank Rijkaard-it dhe, më herët, vizitat e rregullta të Dream Team-it të Johan Cruyff-it. Edhe pse lavdia e dikurshme është zbehur, të martën mbrëma aty u kthye një publik tjetër i Barçës: biznesmeni lokal Marc Ciria e mori me qira sallën për të nisur zyrtarisht kandidaturën e tij për presidencën e klubit. Pak orë para se ekipi i Flick-ut të mundte Guadalajara-n e Kategorisë së Tretë në Copa del Rey, mbi 700 të ftuar shijuan kokteje, kanape dhe muzikë live — pa asnjë çift bongoje këtë herë.
Gara ka nisur
Zgjedhjet presidenciale të Barçës do të mbahen vitin e ardhshëm, por fushata ka hyrë tashmë në lëvizje. Kundërshtarët e mundshëm të Joan Laportës po pozicionohen. Muajin e kaluar, sfidanti i tij i vitit 2021, Victor Font, shpalli kandidimin përpara mbi 1.000 të pranishmëve. Në universin e veçantë të FC Barcelonës, çdo votë ka peshë. Më poshtë, përditësimet kryesore — përfshirë edhe pse vizita e fshehtë e Lionel Messit në Camp Nou në nëntor pati nuancë politike.
Kur mbahen zgjedhjet dhe si funksionojnë
Zgjedhjet duhet të zhvillohen midis muajve mars dhe qershor, sipas statutit të klubit, por data e saktë ende nuk është përcaktuar. “Deri në fund të janarit do të fillojmë të mendojmë se cila është dita më e mirë për klubin”, tha Laporta në një aktivitet të La Vanguardia-s në nëntor. “Zgjedhjet presidenciale janë gjithmonë stresuese, ndaj duhet zgjedhur me kujdes.” Po atë muaj, në Catalunya Ràdio, ai la të kuptohej se po shqyrtonte ditët para një gjysmëfinale të mundshme të Champions-it — ndeshjet e para janë më 29 dhe 30 prill.
Duhet dhënë të paktën 33 ditë pune njoftim përpara datës. Rekomandohet gjithashtu që votimi të bjerë në një ditë kur ekipi i parë luan në shtëpi. Të gjithë anëtarët mbi 18 vjeç, me të paktën një vit anëtarësi, mund të votojnë. Jo të gjithë, megjithatë, mund të kandidojnë për president: kandidati duhet të ketë të paktën 10 vite anëtarësi dhe të mbledhë një numër të caktuar firmash mbështetëse — të paktën gjysmën e votave të hedhura në asamblenë e fundit të përgjithshme. Për këtë cikël, nevojiten rreth 2.300 nënshkrime. Çdo anëtar mund të firmosë vetëm për një kandidat. Ish-lojtarët apo ish-trajnerët, nga ana tjetër, duhet të kenë qëndruar së paku dy vjet larg klubit për t’u bërë të pranueshëm.
Ka shumë gjasa që jo të gjithë që shpallin synimin të arrijnë të formalizojnë kandidaturën. Në 2021, vetëm Laporta, Font dhe Toni Freixa arritën në fletëvotim, edhe pse pesë të tjerë u përpoqën. Pasi shpallet data, pretendentët kanë shtatë ditë pune për të dorëzuar firmat. Më pas, fushata nis zyrtarisht. Sipas shifrave të tetorit, klubi ka 112.313 anëtarë me të drejtë vote — numër që do të rishikohet kur të thirren zgjedhjet. Në 2021 u ngritën disa qendra votimi nëpër Katalonjë për të lehtësuar pjesëmarrjen; një skemë e ngjashme po merret në konsideratë për 2026.
Kush janë kandidatët
Aktualisht ka katër parakandidatë. Laporta do të kërkojë rizgjedhjen dhe mbetet favorit. 63-vjeçari u rikthye në krye në mars 2021, pasi mori drejtimin e klubit në një gjendje të vështirë që në thelb shtyu Josep Maria Bartomeu-n të jepte dorëheqjen në tetorin paraardhës.
Në fushë, progresi është i pamohueshëm: Barça fitoi La Ligën për herë të parë pas katër vitesh në sezonin 2022-23, dhe sezonin e kaluar firmosi një trefish të brendshëm, duke arritur edhe në gjysmëfinale të Champions League — rezultati i tyre më i mirë në Europë që prej 2019-ës.
Jashtë fushe, financat problematike nuk janë shëruar plotësisht. Kritikët i kanë vënë në shënjestër politikat afatshkurtra që mundësuan investime të reja në skuadër — përfshirë “levat” e famshme — si edhe vonesat dhe rritjen e kostove të rindërtimit të Camp Nou-t. The Athletic ka trajtuar gjerësisht këtë labirint financiar në serinë “The BookKeeper”. Stili populist i Laportës mbetet i pëlqyer nga një pjesë e bazës anëtare, por sfidat janë të mëdha: borxhi i klubit, rreth 1.45 miliardë euro, është më i madhi në futbollin botëror dhe respektimi i rregullave të shpenzimeve të La Ligës ka qenë i vështirë.
Victor Font, 53 vjeç, duket sot sfidanti më serioz. Në 2021 ai mori 16.679 vota kundrejt 30.184 të Laportës. Kur njoftoi sërish kandidaturën, Xavi — të cilin bordi i Laportës e shkarkoi në fund të 2023-24 — mori pjesë në aktivitet si shenjë mbështetjeje.
Xavi Vilajoana, 52 vjeç, ishte parakandidat edhe në 2021 dhe ka konfirmuar se do të provojë përsëri. Ish-produkt i La Masias, ai ka luajtur për ekipin e tretë në vitet ’90 dhe për skuadra të kategorive të ulëta. Më së shumti njihet si drejtues i mëparshëm nën presidencën e Bartomeu-t, megjithëse hyrjen e parë në strukturat e klubit e ka që në 2003, gjatë mandatit të parë të Laportës, si pjesë e ekipit të futsallit. Nga 2019 deri në 2021, ai mbikëqyri akademinë e të rinjve.
Së fundi, në garë hyri edhe Marc Ciria, 46 vjeç, ekonomist dhe sipërmarrës, që kandidon për herë të parë. Ai ka shërbyer si këshilltar i fushatës së Laportës në 2015 — kur humbën ndaj Bartomeu-t — dhe kohët e fundit është bërë i njohur në media me analizat e tij mbi financat e Barçës.
Historia tregon se rivalët e Laportës e kanë përpjetë: asnjë president në detyrë i Barçës nuk është mundur ndonjëherë në një tentativë për rizgjedhje. Përçarja e opozitës, gjithashtu, e favorizon. Megjithatë, ka shumë gjasa që ky të jetë mandati i fundit i Laportës si kandidat: statuti lejon vetëm dy mandate radhazi. Ai do të duhej të lëshonte vendin për pesë vjet para se të mund të rikthehej në 2031 — diçka që ai së fundmi tha se “nuk e planifikon”, pasi “mund të jetë shumë i moshuar”.
Pse Messi mbetet kyç
Edhe pse Laporta duket i fortë për rizgjedhje, marrëdhënia e tij me Messi-n mbetet pikë e dobët. Gjatë fushatës së vitit 2021, ai e përdori afërsinë me argjentinasin për t’u paraqitur si presidenti që do ta mbante në klub. Më pak se një vit pas fitores, Messi u largua mes lotësh, pasi klubi nuk mundi të përballonte rinovimin e tij — që prej asaj kohe, raportet mes tyre janë të krisura.
Fakti që Messi nuk pati një lamtumirë të denjë — kufizimet e pandemisë Covid-19 e bënë të pamundur — ende i djeg tifozët. Sa kohë Laporta është në krye, një ribashkim duket i vështirë, dhe kjo është një kartë që rivalët do ta luajnë.
Të paktën një prej sfidantëve të Laportës ka kontaktuar tashmë kampin e Messit. Burime pranë 38-vjeçarit ngulin këmbë se ai nuk ka asnjë dëshirë të përfshihet në asnjë fushatë. Megjithatë, vizita e tij e fshehtë në Camp Nou muajin e kaluar pati një domethënie politike: Messi u shfaq papritur në stadium pa njoftuar klubin. Disa e panë si shenjë dashurie për Barçën; të tjerë si një goditje ndaj Laportës. Për rivalët, kjo ofron një rrëfim të gatshëm për të mobilizuar bazën.
Edhe nëse faktori Messi mund ta lëkundë disi pozicionin e Laportës, vetë lojtari nuk ka shfaqur vullnet për t’u futur në një betejë politike. Sidoqoftë, emri i tij do të jetë i pranishëm në çdo debat gjatë muajve në vijim — dhe “argëtimi” sapo ka nisur.
Burimi: The Athletic, Pol Ballús (18 dhjetor 2025)